Istotne jest, aby dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej miało zapewnione odpowiednie warunki nauki

Osoby z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego mogą czuć się „bombardowane” ilością bodźców z otoczenia albo odwrotnie – mogą poszukiwać intensywnych wrażeń sensorycznych. Ćwiczenia układane powinny być przez terapeutę integracji sensorycznej. To tylko niektóre rodzaje zaburzeń integracji sensorycznej. Istotne jest, aby dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej miało zapewnione odpowiednie warunki nauki. Zaburzenia integracji sensorycznej u dzieci zazwyczaj mylone są z ADHD. Nierzadko zdarza się też, że dziecko prezentujące objawy zaburzeń integracji sensorycznej uznawane jest po prostu za niegrzeczne i źle wychowane. Po ukończeniu terapii dziecko powinno w dalszym ciągu pracować nad rozwojem integracji sensorycznej w domu, z rodzicami. Bo to właśnie one mają wpływ na to, jak dziecko radzi sobie na co dzień. Poniżej przedstawiono listę większości występujących objawów zaburzeń integracji sensorycznej. Jeżeli zaburzenia integracji sensorycznej w znaczący sposób wpływają na funkcjonowanie dziecka, utrudniają mu codzienną aktywność oraz naukę, warto skorzystać ze specjalistycznej pomocy. Czasami dorośli nie zdają sobie sprawy, że zachowanie dziecka nie wynika z jego złej woli, ale jest konsekwencją wadliwej integracji sensorycznej. Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej często mają niską samoocenę, są zamknięte w sobie. Czym są zaburzenia integracji sensorycznej? Dziecko, które ma zaburzenia integracji sensorycznej wymaga określonych ćwiczeń, stymulacji, które nieprawidłowości te minimalizują. Jakość funkcjonowania dziecka nie zależy zatem tylko od sprawności wszystkich zmysłów, ale także od stopnia ich współpracy, czyli integracji sensorycznej. Takie problemy nie muszą wcale znaczyć, że masz trudne dziecko albo że jest ono mniej inteligentne niż rówieśnicy, którzy dobrze funkcjonują i nie mają z podobnymi zadaniami kłopotów. Etiopatogeneza zaburzeń integracji sensorycznej jest nie do końca wyjaśniona. Zdarza się, że w czasie choroby dziecko nie chce przyjmować leków. Dziecko może też się bać wchodzić na drabinki, często się potykać i wciąż przewracać przedmioty, po które sięga. Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mogą być odbierane jako leniwe, agresywne, źle wychowane, bez motywacji i ambicji, uparte i ciągle sprawiające kłopoty. Podczas zabawy dziecko powinno być niespokojne za każdym razem, gdy w jego otoczeniu pojawi się. Każda aktywność powinna być zaplanowana, a dziecko powinno być o niej uprzedzone i przygotowane na nią. Zaburzenia integracji sensorycznej często współwystępują z innymi zaburzeniami,.